Rumpus Room

Luca Collivasone – Gianni Mimmo

CD/LP
Apr 2020

Tracklist

1.Township Ecstasies [3:42]
2. Whirling Sema [4:12]
3. Swooning Benefit [4:32]
4. As You Certainly Know [4:15]
5. Nattmara [5:11]
6. Severe [2:20]
7. Beyond Turbulence [2:20]
8. Longing of a Dragonfly [4:59]

Credits

Luca Collivasone _ cacophonator
Gianni Mimmo _ soprano saxophone

 

Music by Luca Collivasone & Gianni Mimmo
Recorded in different sessions at L# studio in Pavia, Italy between September 2018 and August 2019.
Sound engineering, recording, mixing _ Luca Collivasone
Mastering _ Maurizio Giannotti, New Mastering Studio, Milano, Italy
Cover artwork _   Yoshihara Jiro “Work” (detail) circa 1971, gouache on paper
Liner Note by Mark (The Sunday Experience/Losing Today)
Photo _ Luca Milite
Graphics _ Nicola Guazzaloca
Production _ Luca Collivasone and Gianni Mimmo for Amirani Records

The 180 gr. Vinyl LP version of this album is available on www.amiranirecords.com in a 100 hand-numbered copies limited edition.

Rumpus Room

Luca Collivasone & Gianni Mimmo - Longings Of A Dragonfly by Amirani Records

Il Manifesto
Guido Festinese

Esce per Amirani “Rumpus Room” una registrazione avventurosa in cui il soprano dell’inventivo sassofonista Gianni Mimmo incrocia i temerari «soundscapes»generati dal cacophonator, ideato e «guidato» da Luca Collivasone. 

Vinylmine

Παράξενο άλμπουμ, αλλά πάντα στα μέτρα της ιταλικής Amirani Records, το “Rumpus Room” (2020) φέρνει μαζί δύο αναγνωρισμένους αυτοσχεδιαστές, τον γνωστό μας σοπρανίστα Gianni Mimmo και τον συμπατριώτη του πολυοργανίστα Luca Collivasone. Ο Collivasone μπορεί να παίζει, σε διάφορες εγγραφές κιθάρες, σύνθια ή τρομπέτα, αλλά εδώ το βασικό όργανό του είναι το cacophonator. Τι είναι αυτό; Μια γεννήτρια παραγωγής ήχων, που έχει κατασκευασθεί από τον ίδιον και που παράγει ιδιόμορφους ηλεκτρονισμούς. Δριμείς, τραχείς συχνά, αλλά και πιο «χαμηλού επιπέδου», όμως το ίδιο βαθειά αποτυπωμένους. 

Άρα το “Rumpus Room” είναι ένα «ακραίο» θα το λέγαμε improv-ηλεκτρονικό άλμπουμ, που ισορροπεί επί του ακαθόριστου, μ’ έναν περίτεχνο τρόπο. Εννοούμε πως ακούγεται με άνεση και πως καταγράφει ενδιαφέρουσα μουσική, η οποία δεν λειτουργεί ως αυτοσκοπός.
Μη-καθορισμός διακρίνεται, όμως, και όσον αφορά στις ηχητικές προσαρμογές τού σοπράνου σαξοφώνου, που παίζει στις ίδιες σκληρές και νευρώδεις περιοχές, δημιουργώντας από μόνο του συγκεκριμένα-ιδιότροπα ηχοτοπία, τα οποία έρχεται να διαβρώσει, έτι περαιτέρω, το cacophonator.
Η ηχογράφηση, που είναι ζωντανή φυσικά, γραμμένη απ’ ευθείας, άνευ multitracking και overdubbing, σε διαφορετικές sessions, στο στούντιο L#, στην Παβία, στο διάστημα Σεπτέμβριος 2018-Αύγουστος 2019, έρχεται και αυτή φυσικά να υπογραμμίσει την ελευθερία στις κινήσεις, να επιβεβαιώσει την γοητεία του αυθόρμητου και του ανεπεξέργαστου, παρέχοντας στο “Rumpus Room” μια πειραματική αίσθηση άλλης εποχής.
Ίσως γι’ αυτό το λόγο να μην διαβάζονται εκτός τόπου και χρόνου τα γραφόμενα στο μέσα μέρος του digipak (Mark Barton “The Sunday Experience / Losing Today”, December 2019), στα οποία γίνεται λόγος για μιαν ηχογράφηση η οποία θα μπορούσε να αναφέρεται στην περιώνυμη Nurse With Wound list. Βεβαίως η NWW list κατέγραφε μόνον καλλιτέχνες και συγκροτήματα (και όχι δίσκους), όμως, και σε κάθε περίπτωση είναι σαφές το τι ήθελε να πει ο αείμνηστος Mark Barton από το blog The Sunday Experience. Εξάλλου η NWWlist είχε μέσα και Steve Lacy (ο πνευματικός πατέρας του Gianni Mimmo), ο οποίος ουκ ολίγες φορές είχε ηχογραφήσει και με ηλεκτρονικά.
Σε κάθε περίπτωση, και πέραν τούτων, το “Rumpus Room” είναι ένα άλμπουμ σκληρά πειραματικό, αλλά φτιαγμένο με μια... μαγική συνταγή που το κάνει αληθινά απολαυστικό.

Blow Up
Stefano Bianchi

"Rumpus Room” non presenta alcun multi-tracking né overdub, tutto è stato registrato in diretta tra settembre 2018 e agosto 2019 dal jazzista sui generis Gianni Mimo al sax soprano e dall’avana-multi-strumentista sui generis Luca Collivasone al cacophonator, strumento autocostruito col quale il creatore genera suoni concreti di multiformi fattezze già altre volte magnificati su queste pagine trasformandoli in musica dalle fattezze tutt’altro che onomatopeiche ( diciamo percussive, da corde, tastieristiche, aggraziatamente rumoristiche). Due figure così originali nella scena improvvisamente-avant-jazz come Collivasone e Mimmo, per più d’un verso due outsider, che finalmente s’incrociano e scozzano in nome dell'alterità che è loro propria: l’uno disegna fragranze notturne sui fili di un jazz astrale e astratto (Township Ecstasies, Beyond Turbulence,  la splendida  Longing of a Dragonfly), l’altro ne disturba mosse e movenze (Whirling Semà) come officiando qualche rito innominabile in segrete stanze (Swooning Benefit, Severe), o gli fornisce un apparato ritmico vagamente wave (As You Certainly Know), o ne commenta dispettoso le note fin quasi a parlare in lingue aliene (cosa non fa in  Nattmara ?). Musica intelligente e bella da ascoltare, non capita spesso. [7/8]